stat
Impreza już się odbyła

Teatroteka: Dolce Vita

Zapraszamy na sztukę - jak piszą autorzy - inspirowaną "Kartoteką" Tadeusza Różewicza i filmem "Dolce Vita" Felliniego.

Inspiracja dramatem Różewicza jest oczywista, chociaż czysto formalna. Poza kilkoma krótkimi cytatami z "Kartoteki", analogiczna jest przede wszystkim sytuacja, w jakiej zastajemy bohatera. Postanawia on spokojnie spędzić niedzielę we własnym łóżku. Jednak nie będzie mu to dane, bowiem przez jego mieszkanie przewinie się galeria postaci. Nawiązanie do Felliniego jest mniej dosłowne. Twórcy dramatu zadają sobie pytanie: kim mógłby być filmowy Marcello przeniesiony w polskie, współczesne realia? W efekcie powstaje, nie pozbawiony humoru i krytycyzmu wobec bohatera, portret duchowy dzisiejszych trzydziestoparolatków.

Dzisiejszy polski Marcello z Dolce vita jest nieźle sytuowany, realizuje się zawodowo, używa życia. A jednak czuje się wewnątrz pusty, wyjałowiony i nieszczęśliwy. Każde jego marzenie o stworzeniu lub przeżyciu czegoś wyjątkowego rozbija się o poczucie własnej pospolitości i niedojrzałości.

Lena Frankiewicz - reżyser
Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej 2 stopnia w Toruniu (1998), Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (2002), Aktorka Wrocławskiego Teatru Współczesnego (2003-2008), w latach 2008-2009 gościnnie grająca w warszawskich Teatrach Powszechnym i Dramatycznym. Absolwentka warsztatu mistrzowskiego u Andrzeja Seweryna (2001) oraz warsztatu wokalnego u Grażyny Łobaszewskiej (2005). Od września 2009 roku aktorka Teatru Studio. Jej autorski spektakl "60/09" napisany na podstawie scenariuszy filmowych polskich filmów z lat sześćdziesiątych, zrealizowany w 2009 roku w Teatrze Wytwórnia, został uznany za najlepszy debiut reżyserski w ankiecie "Najlepsza, Najlepsi" miesięcznika TEATR. Ostatnią premierą jest spektakl "KOMEDA", zrealizowany jako koprodukcja Teatru Nowego w Łodzi z warszawskim teatrem IMKA (premiera grudzień 2016). W przygotowaniu spektakl "ZIEMIANIE" dla wrocławskiego Teatru Lalka (premiera w kwietniu 2017) oraz "ROBERTO ZUCCO" w toruńskim Teatrze Wilama Horzycy.

Julia Holewińska - autor
Dramatopisarka i dramaturżka. Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: "Granice" (reż. Bartek Frąckowiak (Teatr Polski w Bydgoszczy, 2016), "Kalkstein/Czarne Słońce" (reż. Joanna Grabowiecka, Teatr im. Solskiego w Tarnowie/ Teatr Łaźnia Nowa 2015), "Good Night Cowboy" (wraz z Kubą Kowalskim, reż. Kuba Kowalski Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr WARSawy, 2015), "Dolce Vita" (wraz z Kubą Kowalskim, reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), "Krzywicka/krew" (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013, Teatr Polskiego Radio, reż. Dobrosława Bałazay, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy, 2016), "Ziemia niczyja" (reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), "Ciała obce" (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O'Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013), "Rewolucja balonowa" (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Osterwy w Gorzowie 2014), "12/70" (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013) "Zina", "Wodewil". Jest też autorką sztuki dla dzieci - "Skarpety i papiloty" (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013, Robert Drobniuch, Teatr Maska w Rzeszowie, 2016). Jako dramaturżka pracowała przy m.in: "Kotce na rozpalonym, blaszanym dachu" (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), "Wichrowych Wzgórzach" (Teatr Studio, 2012), "Życie jest snem" (Teatr Wybrzeże, 2013), "Mizantropie" (Teatr Polski w Poznaniu, 2014), "Pani Bovary" (Teatr im. Osterwy w Lublinie, 2015), "Szkarłatnym płatku i białym" (Teatr Studio w Warszawie). Jej sztuki przetłumaczone zostały na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, rumuński, włoski, czeski, japoński, ukraiński i kataloński. Jest autorką tekstów piosenek do recitalu Anny Smołowik pt. "Obsesje" (Teatr Studio w Warszawie). Jest dwukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury, laureatką programu "Młoda Polska", stypendystką Rządu Francuskiego, stypendystką Miasta Stołecznego Warszawy. Publikowała m.in. w "Dialogu", "Teatrze", "Kontekstach", "Tygodniku Powszechnym", "Dwutygodniku". W 2010 roku za sztukę "Ciała obce" otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w finale najważniejszego dramatopisarskiego konkursu w Europie - Stückemarkt.

Kuba Kowalski - autor
Studiował sinologię na Uniwersytecie Warszawskim i w National Taiwan Normal University w Tajpej na Tajwanie oraz reżyserię teatralną w PWST im. L. Solskiego w Krakowie. Był asystentem Krystiana Lupy przy pracy nad spektaklem "Zaratustra" według Fryderyka Nietzschego w Starym Teatrze w Krakowie. Jest autorem spektakli "Niepokoje wychowanka Törlessa" według Roberta Musila (Teatr Dramatyczny w Warszawie), "Manhattan Medea" Dei Loher oraz "Kiedyś szło lepiej" Emmanuela Darleya (Teatr im. Jaracza w Olsztynie), "Zwodnica" Thomasa Middletona i Williama Rowleya, "Eva Peron" Copiego, "Ciała obce" Julii Holewińskiej oraz "Życie jest snem" Pedro Calderona de la Barca (Teatr Wybrzeże w Gdańsku), "Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń" Maliny Prześlugi (Laboratorium Dramatu w Warszawie), "Kotka na rozpalonym blaszanym dachu" Tennessee Williamsa oraz "Mizantrop" Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (Teatr Polski w Poznaniu), "Wichrowe Wzgórza" według Emily Brontë oraz "Szkarłatny płatek i biały" według Michela Fabera (Teatr Studio w Warszawie), "Dolce Vita" Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (Teatr im. Kochanowskiego w Opolu), "Good Night Cowboy" Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (koprodukcja Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatru Warsawy w Warszawie), "Pani Bovary" według Gustawa Flauberta (Teatr im. Osterwy w Lublinie), "Zachodnie wybrzeże" Bernarda-Marie Koltèsa (Teatr im. Żeromskiego w Kielcach). Ponadto, przygotował plenerowe widowisko "GRILL/walka wre gorąca" na podstawie Pastorale Amelii Hertzówny (Muzeum Powstania Warszawskiego) oraz instalację dźwiękową "Fryderyk Chopin. Ciennik osobisty" na podstawie listów kompozytora z muzyką Sławka Kupczaka (Dolny Ogród Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego).

Przeczytaj także

Opinie

Dodaj opinię

Dodaj opinię

Odpowiedz

STOP Hejt! Przemyśl swoją opinię

Regulamin dodawania opinii

zamknij